Vanmorgen werd er al om 8.00 uur op de deur gekopt.De grote wagen van de mensen van het riool moest weer een dag op onze oprit staan vanwege werkzaamheden aan de rioolbuis tussen ons en Lena. Dus gauw de auto en de camper bij buren gezet want het ging de hele dag wel duren en wij moesten vanmiddag met de camper weg. Tom zag Jan zo vroeg lopen en vroeg of hij eerder aan het werk kon dan half 10. Dus hij is om half negen aan het pad voor de voordeur begonnen. Daar ligt zand onder en vriest elk jaar in de winter omhoog en is het haast gevaarlijk om er over heen te lopen. Dus hij heeft eerst al de natuursteen eruit gehaald.
Die heeft hij op een pallet gezet en is het hele pad uit gaan graven. Al het witte zand eruit en dan komt straks eerst een doek over het pad en heel grof makadam. Daarna fijn grind waar het water tussendoor kan lopen voordat het opvriest. Daarna komt het natuursteen er weer op te liggen. Er komen ook nog bandjes langs en is dat ook weer netjes. Ik ben zo blij dat hij dat voor ons wil doen want het is heel zwaar werk en Jan heeft momenteel al genoeg om handen. Tom heeft vandaag al heel veel gedaan en morgen gaat hij ermee verder. Hij heeft ook al het zand naar achteren gebracht!
Jan heeft de planken ingekeept waar straks de balken op komen de liggen aan de zuidkant. Ik heb de was opgeruimd en een nieuwe was gedraaid. Daarna de spullen bij elkaar gezocht om in de camper één nacht te kunnen overnachten en morgen te kunnen ontbijten. Ik had een afspraak in het Ziekenhuis in Torsby om 19.00 uur. Af en toe werken ze daar ´s avonds om de wacht rijen weg te werken.


Om 16.45 uur zijn we gaan rijden via Sunne naar Torsby. Ik heb zeker de helft van mijn leven al last van mijn maag en de arts bij de Vårdcentral wilde graag dat ik voor een Gastroscopi naar het ziekenhuis zou gaan. Zag er wel wat tegenop maar kon een roesje krijgen. Het zou dan wel langer duren want moest dan eerst naar de uitslaap kamer. Nou we kwamen in het ziekenhuis en ik kreeg mooi geen roesje. Waarschijnlijk omdat ik de laatste was en ze ook wel naar huis wilden. Het is echt een vervelend onderzoek maar het voordeel nu was dat ik alles kon volgen op de monitor die naast me stond. Heel interessant. Jan heeft 40 minuten in de wachtkamer gezeten en was verrast dat ik alweer mee mocht. Ik had vanaf 13.00 uur vanmiddag niet meer gegeten en mocht vanaf 15.00 uur niks meer drinken. Na het onderzoek mocht ik nog eens 2 uur niets drinken i.v.m. de verdoving in mijn keel Na 21.00 uur eerst wat slokjes water gehad en na een half uur een banaan gegeten. Morgen begint het normale eten weer. We hebben de camper op de gratis camperplaats gezet en gaan zo lekker slapen.



Oeh bah dat was idd wel even vervelend lijkt mij.
BeantwoordenVerwijderenMaar stel dat je hiermee geholpen kan worden dan is dat het wel waard!! Tom is toch echt een zegen voor jullie...ik wou dat ik dat ook kon zijn om jou bijvoorbeeld in het huishouden of met de oogst en zo te helpen of zo nu en dan voor je koken, als huismeid....misschien later "als ik groot ben". 🤣😅
Heb hier eerst nog zat te doen.
Mirjam
Huismeid? Zou het eerder een gezelschapsdame noemen.
BeantwoordenVerwijderen🤣🤣
Verwijderen