Stukje geschiedenis.

 

Jan is geboren in Buitenpost, bijna 75 jaar terug. Na een paar jaar verhuisd naar Deersum en toe hij 7 jaar was is de hele familie van Friesland naar Heemskerk geëmigreerd. Daar werd Jan zijn vader zetbaas op een boerderij bij Kasteel Marquette. Jan heeft daar ongeveer 6 jaar gewoond en had een geweldige tijd op het landgoed van toen nog Jonkheer Gevers. Heemskerk was toen nog heel klein met toen nog 4,5 duizend inwoners. Nu wonen er meer dan 39 duizend inwoners. Tegenwoordig is de boerderij in gebruik als hotel. Jan wordt binnenkort 75 jaar  en wil dit graag vieren met zijn broer en zussen. Dus we gaan morgen richting Nederland. Als cadeautje heb ik o.a. het Hotel geboekt voor een paar nachten met zijn verjaardag en we ontbijten dan in de (natuurlijk verbouwde) koeienstal. Het hotel zelf is achter de boerderij aangebouwd. Nu komen er al heel veel oude herinneringen boven laat staan als we daar straks zijn. Ook ik ben een paar straten verderop opgegroeid en hadden zicht op het kasteel in de winter als de bomen kaal waren. We zaten bij elkaar op school alleen zat Jan 4 klassen hoger, maar ik zat bij zijn broer in de klas die even oud is als ik. We kijken er naar uit om straks weer op het landgoed rond te lopen en herinneringen op te halen. Hebben daar vroeger ook nog rond geschaatst. Maar eerst gaan we een kleine week naar Friesland!

De foto´s zijn van internet geplukt!

Mijn Beppe.

 Zoals ik wel vaker doe zat ik nu ook weer eens in de oude foto´s te kijken. Daar kwam ik mijn Beppe tegen uit Ternaard, de moeder van mijn vader. Vroeg mij af hoe oud ze geworden is en heb dat opgezocht. Ze werd 71 jaar en ik was 10 jaar toen zij overleed maar weet dat nog heel goed. Mijn vader kreeg een telegram want we woonde toen in Heemskerk. Dat is de enigste keer geweest dat ik mijn vader heb zien huilen. De begrafenis was in Ternaard en ik stond daar als klein meisje helemaal vooraan. Zag alleen maar een heel groot diep gat waar de kist in verdween. Wat heb ik toen, 60 jaar terug, gehuild! Beppe was toen al 14 jaar weduwe en daar kleden ze zich ook naar. Je kan je toch haast niet voorstellen dat mijn Beppe op deze foto´s nog een stuk jonger was dan dat ik nu ben. Op de eerste foto was mijn Beppe bij ons in Heemskerk wat een hele onderneming was in die tijd. Daarom kwam er een fotograaf om dat vast te leggen. Ik wist niet goed wat ik aan de fotograaf had want op de laatste foto moest ik de boeken van mijn moeder vastpakken waar ik juist nooit aan mocht komen. Ja, zucht, de tijd gaat snel! Maar mijn geheugen is gelukkig nog goed!