Tijdens onze voorlopig laatste rit naar Karlstad sneeuwde het de hele weg. Even voorbij Olsäter zat er midden op het meer iemand te ijsvissen. Altijd een leuk gezicht. Om 10.30 uur hadden we eerst een afspraak met de arts. We waren weer wat aan de vroege kant maar Anna-May zat alweer op ons te wachten. We hebben eerst een gesprek met haar gehad en daarna was ze ook bij het gesprek. Iedereen is zeer tevreden. Jan heeft besloten het verder zonder medicatie vol te houden want heeft geen zin in allerlei bijwerkingen. Dan maar pijn. Hij mankeert verder lichamelijk niks alleen het slikken doet heel zeer maar dat word na twee weken minder.
Na meer dan 6000 km aan ziekenhuisbezoeken zag onze auto er uit als een beest. We vonden dat hij wel een dikke wasbeurt verdiend had en hebben hem door de wasstraat gereden. Nou het resultaat was te zien. Alleen jammer dat de wegen niet droog waren toen we naar huis reden.
Onderweg aan het Arnästjärn koffie gedronken. Om half 2 waren we thuis. Waren doodmoe want hadden allebei heel slecht geslapen. Thuis eerst wat gegeten. Daarna kwam Wim want onze tv deed het niet dus hij heeft de schotel weer goed ingesteld. Blij mee want we zullen voorlopig wel veel tv kijken en heel veel rust nemen. Lekker niks moeten!
We moeten pas over een week of 4 á 6 terug komen. Krijgen daar tegen die tijd een oproep voor. Dan word er weer een scan gemaakt en word zijn gebit gecontroleerd. Vandaag heeft Jan zijn masker mee gekregen als trofee. Heeft hij allemaal toch maar weer door staan. Nu maar opknappen heen. Ernst kwam Jan nog een fles champagne brengen en die gaan we met z´n vieren opdrinken zodra hij daar weer toe in staat is. Eerst moet alles genezen zijn.