Een memorabele dag!

 

Het is precies honderd jaar geleden dat mijn moeder is geboren. Dat zouden we vieren met haar enigste zuster, mijn Tante Bep. Ik heb haar af moeten bellen omdat ik vooral ´s nachts de longen uit mijn lijf hoest. Een 92 jarige wil ik absoluut niet besmetten want wil zeker niet haar dood op mijn geweten hebben. Dus ik heb heel lang met haar zitten telefoneren. Ze vertelde mij dingen over onze voorouders waar ik geen weet van had en wat ik erg interessant vond. Dus in plaats van met haar uit eten te gaan zijn we vandaag naar Edam geweest. Eerst zijn we langs ons huis gereden die Jan zelf heeft gebouwd met 5 andere bouwvakkers en waar wij in hebben gewoond totdat we naar Friesland verhuisden. 

Mijn Tante vertelde dat familie van ons begraven was in de grote kerk. Het is de op zijn makkelijkst gezegd de opa van mijn opa. Maar nu komt het: Hij was Kapitein onder de vlag van Michiel Adriaenszoon de Ruyter, die één van de bekendste zeehelden uit de Nederlandse geschiedenis was en de grootste admiraal van zijn tijd.

Op deze pentekening is de uitvaart te zien van Michiel de Ruyter en de kist werd onder andere gedragen door Decker te zien onder nr. 25. Decker schrijf je tegenwoordig als Dekker. Dus wij op zoek naar onze voorouders. De kerk was dicht maar je kon bellen dan kwam er een vrijwilliger. Ze kon om 13.15 uur bij ons zijn dus konden we eerst Edam even in waar mijn opa geboren en getogen is!

We zijn eerst een rondje om deze immens grote kerk gelopen. Daarna Edam rond gelopen, wat een prachtig dorp! Ergens een broodje gekocht, hier en daar foto´s gemaakt en rustig aan weer terug gelopen naar de kerk. We moesten ons melden aan de zuidkant. Daar heeft een vriendelijke dame ons een rondleiding gegeven. Heeft informatie papieren opgezocht wat in hun bezit was en heeft ons de prachtige kerk laten zien. Wat ons het eerste opviel dat er schitterende glas in lood ramen waren in hele goede staat. Alles heeft heel veel indruk op ons gemaakt. Zou Kapitain Decker trots op ons geweest zijn als hij wist dat twee (mijn broer en ik) van zijn nazaten op de grootste Bark ter wereld hebben gevaren?

De grafsteen zag er nog heel mooi uit. De vrijwilligster veegde hem ook nog schoon voor ons om foto´s te kunnen maken. Om 14.00 uur weer vertrokken. We zijn eerst bij het tuincentrum in de buurt een plant wezen halen om op mijn moeders graf te zetten. Vandaag is het ook een jaar geleden dat mijn broer overleden is.

Om 15.30 uur waren we klaar met het planten van de nieuwe plant. De oude lavendel hebben we eruit gehaald. Daarna heeft Jan mij naar het hotel gebracht en is zelf naar een vriend gegaan die vandaag jarig was. Ik heb rustig de foto´s uit zitten zoeken. Om 18.15 uur was Jan terug want Alie, Jan zijn oudste zus had ons uitgenodigd voor een etentje bij Meesters en Juffen. Wat hebben we daar gezellig gezeten en lekker zitten kletsen. Bedankt Alie het was heerlijk. Het was een hele enerverende en memorabele dag.