Pa van Maassen 100 jaar!

 Dit is het eerste wat je ziet als je ´s morgens wakker wordt bij Betty. Van dit schilderij word ik nu vrolijk en dan moet de dag nog beginnen. Weer heerlijk geslapen. Jan wat minder want die heeft steeds meer last van zijn slijmbeurs ontsteking. Vanmorgen om 11.00 uur naar Wil en Dieter gegaan, vrienden van vroeger die we al meer dan 50 jaar kennen. Daar tot 14.00 uur gebleven en weer terug gegaan naar de flat waar we een hapje hebben gegeten en ons hebben klaar gemaakt voor het feest.  

Om 16.00 uur begon het feest ter nagedachtenis aan Pa van Maassen die, als hij nog geleefd had gisteren 100 jaar zou zijn geworden. Je kunt het meer zien als een reünie. De 6 kinderen van Pa kwamen met aanhang. Daar de kinderen van kwamen met aanhang en kinderen. Ben even de tel kwijt want een gedeelte ervan kennen wij niet eens want we wonen alweer meer dan 10 jaar in Zweden dus maken ook geen feestjes meer mee waar je ze eventueel zou kunnen tegen komen.

In het gebouw van de padvinderij werd het feest gegeven. Er was een tafel vol met fotoboeken met oude foto´s van de hele familie waar in gekeken mocht worden. Geweldig! Ik zet hieronder wel wat foto´s op de blog waar wij  op staan. Maar hier eerst wat foto´s van het feest zelf. Er was ook voor eten gezorgd en dat was dik voor elkaar en meer dan genoeg! Daarna hadden de kinderen bedacht dat ze nog een uitvoering moesten doen en hadden in een zaaltje ernaast bankjes tegen elkaar gezet waar ze dan overheen liepen of kropen en werden toe gejuicht door de ouderen. Al met al een zeer geslaagd feest!

Maar wat waren we blij dat het afgelopen was want we waren allebei kapot en zochten om 20.30 uur de rust van Betty haar flat weer op. Wat dat betreft zijn we ook helemaal geen drukte meer gewend. Zeker niet met schreeuwende kinderen om ons heen. Maar gezellig was het wel! Hieronder nog wat foto´s van vroeger!

Jan op de lagere school.

Jan, Berend, Thea, Betty, Alie en Pa en Moe. Annie was nog niet geboren.

Op de bruiloft van Berend en Annette heb ik Jan leren kennen.
Annette is helaas veel te jong overleden.

Ik werkte in het Rode Kruis Ziekenhuis toen ik Jan leerde kennen.

Samen met Jan zijn Pake en Beppe van Maassen. Ik was gek op deze lieve mensen die vlakbij ons in Friesland woonde. Zelf had ik toen geen opa´s en oma´s meer.

Wij reden met invalide kinderen jaarlijks de Jumbo Run in België en NL.

Ook Jan zijn ouders waren hele lieve mensen. Heb er fijne schoonouders aan gehad!