Vanmorgen werd ik wakker met een slappe arm. Zei tegen Jan dat ik er waarschijnlijk op gelegen had. Terwijl ik dat zei vond ik dat ik raar praatte, een beetje slissend met een dikke mond. Ik had al meteen door dat er iets niet klopte. Na het eten naar de Ferry gereden en voelde me toch niet lekker. Daar mijn bloeddruk genomen en die was 215-116, dus veel te hoog. Ik zei tegen Jan dat ik zo die boot niet op ging. We stonden vooraan in de rij voor de overtocht van 9.15 uur maar hebben de camper aan de zijkant geparkeerd. Hebben daar grondpersoneel aangesproken en die heeft meteen 112 gebeld. Er kwam een redding auto met een notartzt. Hij heeft toen ook mijn bloeddruk gemeten en die was toen nog178-106. Hij vertelde dat het een klein bloedpropje geweest kon zijn want dan gaat je bloed sneller pompen, mijn arm was nog steeds slap. Mijn moeder heeft een Tia gehad dus ik weet wat de gevolgen kunnen zijn. Daar zat ik echt niet op te wachten. Een half uur later heeft hij nog een keer gemeten toen was het 158-104. Hij liet het aan ons of ik naar het ziekenhuis in Duitsland wilde of naar huis op onze eigen risico. Nou naar huis natuurlijk maar we moesten wel beloven dat we meteen naar de eerste hulp in het ziekenhuis zouden gaan. Als we eerst maar weer in Zweden waren dacht ik. Dus om 10.45 uur zaten we op de ferry naar Denemarken. Op de boot stiekem in de camper gebleven en op bed gelegen. Om 11.30 uur kwamen we aan.
Zo akelig dit.....maar we zijn ontzettend dankbaar dat het niet nog erger was, ik hoop dat je wat rust kunt krijgen....wij denken aan jullie en we houden van jullie...liefs.
BeantwoordenVerwijderenJeetje dat is heftig.
BeantwoordenVerwijderenIk dacht al dat er iets moest zijn omdat je niet schreef.
Gelukkig kan je dat nu weer wel.
Ik begrijp dat je zo dicht mogelijk bij huis wilde zijn, maar wat een moed om door te rijden.
Gelukkig hebben jullie het gehaald zonder verdere kleerscheuren.
Het lijkt inderdaad op een TIA.
Wordt maar snel weer beter.
Oh Nel, wat heftig voor je. Dat wil je toch niet dat snap ik heel goed! Je mag er ook best emotioneel onder zijn. Ik hoop zo voor je dat het snel bijtrekt en dat de vermoeidheid afneemt. Heel veel sterkte samen!
BeantwoordenVerwijderenLas net je blog met een alarmetende titel. Vrijdag gebeurd...nu maandag, ik hoop voor jullie dat het nu weer wat beter met je gaat. Je bent nu in ieder geval in goede handen, meer kan je niet doen. Wat een schrik en domper tegelijk voor jullie allebei. Hopelijk mag je weer snel naar huis. Beterschap Nel!
BeantwoordenVerwijderenGroet, Jet
VerwijderenJeetje dat is schrikken,zeker heftig.gelukkig verstandige beslissingen genomen.hopelijk gaat het in het ziekenhuis goed dat je snel naar huis mag.beterschap toegewenst.gr Hinke
BeantwoordenVerwijderenWat ellendig, Nel. We leven met jullie mee en horen graag hoe het nu met je gaat. Groet uit Dokkum. Lilian en Theo.
BeantwoordenVerwijderenWat een toe stand ik hoop dat je weer wat opknapt en gauw weer bij Jan thuis bent ik dacht al wat vreemd dat je geen blog schrijft
BeantwoordenVerwijderenWat heftig voor jullie beiden. Heel veel sterkte. Ik dacht , vreemd dat Nel geen berichten meer schrijft. Maar je gezondheid gaat nu eerst even voor. Belangrijk dat je goed hersteld. Voor Jan ook sterkte.
BeantwoordenVerwijderenlieve beiden, wat een shit zeg! heftig schrikken ik dacht al n paar dgn ff kijken op de blog (kan niet altijd belanden op t e net waar ik wil). gelukkig schrijf je weer Nel . toitoitoi en dank voor t doorgeven. 💞gr uit snits en 😘😘
BeantwoordenVerwijderen