Auto / motortreffen in Kil.

Vanmorgen kwam Barbro onze overbuurvrouw ons begroeten want ze was weer even in haar vakantiewoning met zoon en vrouw. Ze was helemaal verliefd op onze Barchetta. Ja hoor, ze is dik over de tachtig en huppelt er zo in. Hier teken ik voor! Verder de eerste besjes en eerste courgette geoogst.

Vanmiddag moesten we naar Hagfors om het sterretje te laten repareren in het voorraam van de auto. Op de terugweg wat komkommers gekocht bij een kraampje. Daarna gezellig nog wat loppis afgelopen en hele leuke dingen gekocht.

Daarna langs vriend Storm gereden die net weg reed met Alexander en Kep. Volgens Mette gingen ze naar een auto/motor treffen in Kil. Daar wilde Jan ook wel heen. Dus wij thuis wat warmere kleren opgehaald en ook naar Kil gereden.

Daar aangekomen overtrof het onze verwachtingen! Het was me daar gezellig!! Jammer genoeg reed Storm net het terrein weer af maar hebben elkaar wel gezien. We hebben ons gele bootje tussen de rest gezet en zijn alles gaan bewonderen.

Er stond van alles! Van hele oude Amerikaanse auto´s tot splinternieuwe BMW´s. Geweldig om te zien! Deze gele hierboven is van Kep, een afkorting van Karl Erik zijn naam, die even verder woont dan ons. Daar nog een tijd mee staan praten.

Wat was het daar gezellig! Maar nu was het ook het mooiste weer van de wereld natuurlijk. Van de auto´s zijn we naar de motoren gelopen maar daar waren de meeste alweer weg. De volgende keer gaan we eerder. Nooit geweten dat dit treffen zomers bijna elke week georganiseerd word. Je kan er zo heen rijden en zet je beetje speciale auto neer en loopt lekker rond. De "gewone" auto´s parkeren boven op de dijk. Wat een happening! Ondertussen was het 19.30 uur en kregen trek in wat eten dus wij het centrum in.

We wisten daar nog een heel goed restaurant en hebben daar heerlijk buiten gezeten waar we heel veel van die auto´s nog voorbij zagen komen. Jan had Thai´s eten besteld en ik had sushi. Goh, wat zaten we daar heerlijk in het zonnetje! Zo horen de zomers te zijn! Echt genieten!! Wat een dag, wat een dag! Zeker één met een gouden randje. Toen we terug reden mocht het vest wel aan maar het dak bleef open. We waren om 21.30 uur in Mossängen en daar nog even bij Storm gestopt, die nog buiten stond, en een tijdje mee staan praten.