Björkdungen.

 Vanmorgen naar Munkfors gegaan en een paar nieuwe T-shirts voor mijn broer gekocht. Daarna naar de apotheek om wat medicijnen op te halen. Toen naar Björkdungen gereden om dat samen met kleding en andere spullen af te geven want bezoek is niet toegestaan vanwege Carona besmetting. Bij de ingang waar we het spul moesten afgeven spraken we met Birgitte die daar werkt. We kennen haar al jaren persoonlijk want heeft bij ons in de buurt gewoond en heeft 7 jaar terug op Zweedse les gezeten, zij komt uit Duitsland, en zat bij ons in de klas. Een hele tijd staan praten want hadden haar al een tijdje niet gezien. We vroegen hoe lang het ongeveer ging duren voordat we Jan persoonlijk konden spreken. Ze zei dat het nu wel even kon want mijn broer zit in een 1 persoons kamer op de begane grond en zij wilde hem wel in een rolstoel helpen en het raam op een kier zetten. Ze zette Jan netjes zeker 2 meter van ons af en het raam zat tussen ons in. Hij zag er heel moe uit maar was goed aanspreekbaar. De maaltijden smaakten goed en hij at prima. Hij had een mooie ruime kamer zelfs met een televisie erin. Eigen badkamer met toilet. We zijn blij dat we hem gezien en gesproken hebben want de laatste keer was alweer 17 dagen terug. We weten nu een beetje hoe hij erbij zit en het ziet er daar niet verkeerd uit. Hopelijk knapt hij ook weer wat op.

 Vandaag was er weer een eekhoorn in de buurt. Na brood te hebben gegeten dronk zij ook nog wat water. Ze vond op de veranda ook nog een aardbei die zij zelf of een vogel gepikt had en daar heeft laten vallen. Een lekker toetje dus! Daarna zat ze aan onze elandgewei te knagen die op de tafel ligt maar daar heb ik haar boos toe gesproken en gezegd dat dat niet mocht.