Verder een leuke dag gehad!

Gisteren na het ontbijt in het hotel zijn we gaan pakken en alles in de auto geladen. Om half 10 liepen we naar het ziekenhuis. Daar hadden we een "multidisciplinär konferens". Meer dan 20 artsen, assistenten, stagiaires en wij zaten samen in een ruimte. Jan voorin en werd nog wat onderzocht door verschillende artsen aan zijn hals/ lymfklier. Daarna zou de hele groep gaan overleggen en wij zouden om 13.00 uur van één arts te horen krijgen hoe nu verder. Ook Sara en de tolk Ingrid zouden daarbij aanwezig zijn. Wij kregen nog lunchbonnen voor een gratis lunch in het ziekenhuis. Het was kwart voor elf dus ik stelde voor om in de tussentijd naar de watertoren te gaan.

De "svamp" (paddenstoel) zoals die genoemd werd was schitterend! Je kon ook met de lift naar boven, 52 meter hoog, en we hadden daar een prachtig uitzicht. We hebben daar boven genoten! Hadden we geen lunchbonnen van het ziekenhuis gehad dan hadden we daar zeker gegeten. Mochten we er ooit weer in de buurt komen gaan we dat zeker doen! We hadden zelf koffie mee dus toen we beneden waren hebben we eerst een lekker bakje koffie gedronken. De dokter had ons gisteren al verteld dat de kanker bij Jan op zijn tong zat dus die schok hadden wij ondertussen al wat bij ons door laten dringen. ´s Middags zouden we dus hoofdzakelijk nog te horen krijgen wat ze voor behandeling voor zouden stellen.

 

 Tussen de middag in het ziekenhuis gegeten en dit smaakte beter dan de eerste keer alhoewel het heel erg op elkaar leek. Om 13.00 uur hadden we het eindgesprek en kregen dus te horen dat Jan bestraald moet worden. Daar waren we ondertussen dus al achter maar dat het zo vaak moet was toch wel een grote schok. Het zal een hele zware behandeling worden maar Jan is verder gelukkig goed gezond. De eerste tijd zal hij niet zoveel last ondergaan van de bestralingen maar ik denk dat we een niet erg leuke december krijgen. Misschien word het wel een kerstdiner via een rietje. We wachten het maar af en passen ons wel aan. De timing vonden we trouwens niet echt verkeerd. Als hij dit toch allemaal moet ondergaan kan dat het beste nu, de dagen worden korter dus is het ook makkelijker om goed te rusten. ( Als je weet dat Jan vaak ´s avonds nog tot 22.00 uur aan het werk is.) We konden zoveel vragen aan de arts stellen als we wilde. Hij nam alle tijd voor ons. Toch hebben we de tolk niet veel nodig gehad want alles was heel goed te volgen. Maar toch was het makkelijk dat zij er was want dacht weer aan dingen die wij alweer vergeten waren. Voor de rest hebben we niks dan lof over hoe wij behandeld zijn in het ziekenhuis. Er is zelfs een foto gemaakt van Jan voor bij zijn dossier. Zo is hij geen nummer maar heeft iedere patient een gezicht.

Om 14.00 uur stonden we weer buiten en waren blij dat we weer naar huis konden. We namen weer de binnenweg via Nora. Daar zijn we ook even lekker het plaatsje door gelopen. We zijn er ook al verschillende malen geweest maar het is daar gewoon leuk! We zijn eerst langs de kerk gelopen en daarna rechtdoor langs de loppis waar we nog binnen gekeken hebben. Toen naar het paviljoen in het water. Het was heerlijk weer en even lekker wat anders dan het ziekenhuis. We voelden ons heerlijk en genoten van ons uitstapje.

We zijn weer naar de kerk gelopen en ik heb gekeken of hij open was. We waren blij dat we naar binnen konden want het interieur was prachtig. Van buiten was hij ook al zo mooi. Daar wat rond gekeken en daarna nog wat lekkers gekocht voor bij de koffie. Onderweg naar huis een mooi plekje gezocht aan een meer waar we koffie hebben gedronken met een heerlijk pecanbroodje erbij. Om 18.00 uur weer thuis, de kachel aangezet en de post opgehaald en even bij gepraat bij Ernst en Marja. Om 19.30 uur thuis op de bank geploft lekker met een Irish coffee. We waren doodmoe!